Καλός και άγιος ο ανασχηµατισµός δε λέω, αλλά ούτε τώρα έβαλαν υπουργό για ένα υπουργείο «Περί του Πρακτέου». Στα νεοελληνικά (αν υπάρχει τέτοια γλώσσα) «Τι να κάνουµε». Τώρα που την κρίση την αντιµετωπίζουµε πιο χαλαρά. Την αποκαλούµε «ύφεση» για να της αφαιµάξουµε το επικίνδυνο, έτσι ώστε µπορούµε να τη δούµε και σαν «Σε ύφεση ο τυφώνας», σε «Υφεση ο πυρετός». Τώρα που την ύφεση (της οικονοµίας αλίµονο) τη βάλαµε να κοιµηθεί στο σπίτι µας, καλό θα ήταν κάποιος απ’ την κυβέρνηση να δώσει µερικές οδηγίες και σε µας τους ναυτιλλοµένους της ζωής. Τι ακριβώς να κάνουµε; Πώς να φερθούµε; Να κλειστούµε σπίτια µας να κάνουµε το σκατό µας παξιµάδι, και να βλέπουµε την πλαστική ζωή µέσα από τη φωσφορίζουσα γρίλια της τηλεόρασης; Να βγούµε στην αγορά να ρίξουµε ό,τι έχουµε και δεν έχουµε στο παζάρι, χρήµατα, ρούχα, σκέψεις, σπίτια, οικόπεδα, συνειδήσεις, µνήµες, οµόλογα, περασµένα µεγαλεία, µετοχές, µετάλλια (έστω ντοπέ, δεν είναι ντροπή, ό,τι έχει κανείς καλό είναι), καµιά οµπρέλα για το φτύσιµο που µας ρίχνουν όλοι οι Συνευρωπαίοι; Ή µήπως υπάρχει κι άλλη λύση να σηκωθούµε να φύγουµε να πάµε κατά Μέρκελ µεριά να γίνουµε µετανάστες - παλιά µου τέχνη κόσκινο - και να ξενοδουλεύουµε τραγουδώντας σαν άλλοι Στέλιοι Καζαντζίδηδες: «Στις φάµπρικες της Γερµανίιιιιιιας, και στου Βελγίου τιιιιιιιιιις στοές», ή το άλλο εκείνο το «Στον σταθµό του Μονάχου ‘κει µε άφησες άχου».
Τέλος πάντων κάτι θα βρούµε για µουσική επιµέλεια δεν θα κωλώσουµε εκεί τώρα. Αν και η Μαργιέττα επιµένει πως όλο αυτό το ανακάτεµα της τράπουλας (υπάρχει επίσης ένα ωραιότατο τραγούδι του Λουκιανού για την ταινία «Βενιζέλος» που λέει «Σηµαδεµένη τράπουλα κάποιος κρατά στο χέρι» αλλά δεν νοµίζω ότι έχει σχέση µε την περίσταση) έγινε λοιπόν µόνο και µόνο για να πάρει πόδι η Μπάτζελη; Μπατζέλη; Μπατζελή (ακόµα δεν έχω µάθει πού τονίζεται και ελπίζω να µη µάθω και ποτέ) γιατί βγήκε λέει δίπλα στις νεραντζιές του Μαξίµου και είπε για την περιφέρεια «Ευχαριστώ δεν θα πάρω». Εγώ βέβαια της εξήγησα ότι αυτή ήταν η κυρία Μπιρµπίλη η οποία και παρέµεινε ακούνητη στη θέση της. Λόγια ανεύθυνα.
Οπως βγήκε ο εκπρόσωπος Τύπου και παραπληροφόρησης της Νέας Δηµοκρατίας κύριος Πάνος Παναγιωτόπουλος και είπε την (γαλλικής µάλλον σύνταξης αλλά πατριωτικής εκφοράς) φράση: «Δεν χρειάστηκαν παρά 11 µήνες και µια νύχτα για να παραδεχθεί η κυβέρνηση την ήττα της». Ναι κύριε Πάνω-Κάτω µας, η αλήθεια είναι ότι σε σας χρειάστηκε λίγο περισσότερος χρόνος για να οδηγήσετε τη χώρα στη χρεοκοπία και στο καλάθι των αχρήστων της Ευρώπης. Εχετε στόµα και µιλάτε.
Ασε που είδα στο «Βηµαγκαζίνο» τη φωτογραφία του Αλογοσκούφη να ξεκαρδίζεται στα γέλια κι έσπασα το φλιτζάνι µε τον καφέ στον τοίχο. Μας κοροϊδεύουνε κι από πάνω, κατάλαβες; Δεν τους φτάνει που µας ρηµάξανε. Όχι.
Θέλουνε και να γελάνε µε τα χάλια µας. Εκεί πες µου τι κάνεις;
Γι’ αυτό λέω και επιµένω. Πρέπει να ιδρυθεί επειγόντως Υπουργείο «Περί του Πρακτέου». Τι κάνουµε; Τι κάνουµε; Μην ανησυχείτε δεν περιµένω απάντηση. Ελληνας ψηφοφόρος είµαι, δεν περιµένω απάντηση. Δεν περιµένω τίποτα.
Τέλος πάντων τώρα που τελειώσαµε µε τον ανασχηµατισµό και τις φούριες ελπίζω να βρει καιρό κι ο φίλος µου ο Θανάσης να πάρει κάνα τηλέφωνο γιατί πολύ µου’ χει λείψει.
(από τα ΝΕΑ)
Συντάκτης: Σταµάτης Φασουλής
|
